AĞVA KİLİMLİ KOYU KAMP ALANI İNCELEMESİ

Ağva kilimli koyu kamp severler için harika bir doğa şöleni sunmaktadır. Ulaşımı, temel ihtiyaçlarını karşılamak için merkez uzaklığı ve eşsiz manzarası ile doğayı ve huzuru doğasıya yaşayacağınız harika bir bölgedir. Ağva kilimli koyunda kamp yapmak isteyen kişilerin dikkat etmesi gerekenler nelerdir? Gelin hep birlikte inceleyelim.

AĞVA KİLİMLİ KOYU ULAŞIM

Ağva kilimli koyuna ulaşım İstanbul’un bir çok bölgesinden oldukça kolaydır. Özel aracınız ile ulaşım sağlayabileceğiniz gibi otobüs seferleri de her gün bulunmaktadır.

a. Araç ile ulaşım

İstanbul’dan Ağva merkeze ulaşım ortalama 100 km civarındadır. Bu kilometre hesaplamasıı ulaşım sağlayacağınız bölgeye göre değişmektedir. Ancak yeni yapılan yollar ile birlikte yolculuğunuz ortalama 1 ile 1,5 saat arasında sürecektir. Paşaköy, Ömerli ve Şile ilçelerini geçtikten sonra Ağva Merkeze ulaşımı yön tabelalarını takip ederek rahatlıkla ulaşabilirsiniz. Ağva merkeze ulaştıktan sonra Kilimli Koyu yaklaşık 4,7 uzaklığınızda kalmaktadır. Araç ile 10 dk, yürüme mesafesi yarım saat sürmektedir. Bu bölgelerde otostop ile kilimli koyuna ulaşım da oldukça kolaydır.

b. Otobüs İle Ulaşım

İstanbul’dan Ağva merkeze otobüs ile ulaşım imkanlarıda bulunmaktadır. Bu otobüs seferleri ve güzergahları aşağıda yer almaktadır. Bulunduğunuz ilçeye göre size en uygun otobüs güzergahını tercih edebilirsiniz.

139A Üsküdar – Şile / Ağva

Hareket Saatleri:

Ağva merkeze ulaşmak için güncel otobüs bilgilerine Ağva Kilimli Koyu Ulaşım bağlantısına tıklayarak ulaşabilirsiniz.

Ağva kilimli koyuna ulaşım için İstanbul dışında başka alternatiflerde bulunmaktadır.

İzmit bölgesine oldukça yakın olan Ağva merkez için güncel otobüs seferleri yapılmaktadır.

850 Ağva – Akçaova – Kandıra – İzmit

Hareket Saatleri:

YEMEK

Ağva kilimli koyu merkeze oldukça yakındır. Burada marketlerden yemek malzemelerinizi alabileceğiniz gibi yakınlarda bulunan büfe ve restoranlarda yemek ihtiyacınızı da karşılayabilirsiniz. Ağva kilimli koyu merkeze sadece 4,7 km uzaklıktadır.

KAMP

Ağva kilimli koyu kamp için oldukça ideal bir bölgedir. Yeşilin huzuru, denizin kokusu ciğerlerinizi tıka basa mutluluk ile dolduracaktır. İstanbul’un Karadeniz’e kıyısı olan bu bölgede kamp yapmak için uygun alanlar bulunmaktadır. Ağva kilimli koyuna ulaştığınızda sizi Kilimli Tesisleri ücretli kamp alanı karşılayacaktır. Kilimli Tesislerine girdikten sonra sol tarafta yer alan kulübenin yanındaki patika yolu takip ederek arka tarafta yer alan ücretsiz kamp alanına ulaşabilirsiniz. Bu alanda ormanlık arazi ve açık alanlar bulunmaktadır. Dilerseniz ormanlık alanın iç tarafına doğru kamp yapabilir dilerseniz deniz manzaralı bir kayanın üstüne çadırınızı kurabilirsiniz. Ağva kilimli koyunda kamp yaparken dikkat etmemiz gereken bazı hususlar bulunmaktadır. Deniz manzarasını görebilmek için yüksek bölgede açık alana çadırımızı kurduğumuzda şiddetli rüzgarı hesaplayarak çadırımızın iplerini iyi bir şekilde gerilmesi gerekilmektedir. Ayrıca polleri dayanıklı olmayan çadırlar ile yaz sezonu hariç kamp yapılmasının tehlikeli olabileceğini hatırlatmak isteriz.

ATEŞ

Ağva kilimli koyunda kamp yaparken ateşinizi rahatlıkla yakabileceğiniz açık bölgeler bulunmaktadır. Ancak rüzgar çok şiddetli olduğundan ötürü mutlaka bir çukur açılarak ve etrafı taşlar ile çevrilerek bir ateş yakılmasını tavsiye ediyoruz. Çünkü etrafta kuru otlar çok fazla bulunmaktadır. Rüzgar yönü çoğu zaman değişiklik gösterdiğinden dolayı güvenli bir ateş yakılmadığı takdirde olası bir yangına davetiye çıkaracağınızı bildirmek isteriz. Güvenli bir ateş yakabilmek için öncelikle alanın iyi bir şekilde etrafını temizlemek gerekmektedir. Ardından bir sopa ya da kürek yardımı ile geniş ve derin bir çukur açıp yan taraflarından hava sirkülasyonunu sağlayacak bacalar yapabilirsiniz. Ardından çukurun etrafını büyük taşlar ile çevrilerek güvenli ateşinizi rahatlıkla yakabilirsiniz. Kamp etkinliğiniz bittiğinde çukurdan dışarıya çıkardığınız toprağı tekrardan çukurun üstüne atarak kamp ateşinizin üstünü kapatabilirsiniz.

AĞVA KİLİMLİ KOYU KAMP İÇİN ÖNEMLİ TAVSİYELER

Ağva kilimli koyu kamp etkinliği için bazı önemli tavsiyelerimiz bulunmaktadır. Daha rahat ve daha huzurlu bir kamp etkinliği yaşamanız için bu tavsiyelere uymanızı şiddet ile tavsiye ediyoruz.

Etraf domuz, çakal gibi bir çok hayvanı içerisinde barındırıyor. Gece çadırınızın yanına kadar yaklaşan bu hayvanları sizlerden uzak tutmak için ateşinizi kesinlikle diri tutun. Yemeklerinizi geceye bırakmadan akşamüstü pişirip bir kaba koyup gece yemenizi tavsiye ederiz. Arta kalan yemekleriniz mutlaka kamp alanınızın uzağına dökünüz. Aksi takdirde gece çakal, domuz vb. hayvanlar misafiriniz olacaktır.

Not: Biz yemeğimizi akşam 21:00 sularında yapmaya başlamıştık. O sırada yemek kokusunu alan bir çakal sürüsü çadırımıza 20 – 30 metre mesafeye kadar geldi. Çıkardığımız sesler ile alandan uzaklaştırmayı başardık. Zarar vereceklerinden değil de onların karanlıkta çıkardığı sesler sizin bir nebze de olsa ürkmenize ve rahatsız olmanıza neden oluyorlar.

2. Gündüz etrafta koyun sürüleri oluyor. Bunlar yaklaşık 50 – 60 sayılarında ve çete halinde geziyorlar. Sizleri yemek yerken gördükleri anda atağa geçip bir anda sofranızı istila ediyorlar. Bundan ötürü mümkün olduğunca yemeğiniz yerken alan güvenliğinizi sağlayın.

Not: Biz kahvaltı yaparken o bahsettiğim 50 kişilik koyun çetesi yanında 3 sivas kangalı ile birlikte bütün kahvaltımızı yediler. Üstüne birde etrafta otlayıp paşa paşa gezdiler. Bizde sadece onları izlemekle yetindik. Çünkü kovmak için atak yaptığımızda sivas kangalları da bizlere karşı atağa geçtiler.

3. Eğer 2 yada 3 kişi veya daha fazlası olarak kampa gidecekseniz alan hakimiyetini elinize geçirmenizi tavsiye ederiz. Alan geniş olduğu için ve manzarası harika olduğundan ötürü bazı kendini bilmez sözde keyifçiler akşam alkolü fazla kaçırıp saçma sapan bağırabiliyorlar. Bundan ötürü çadırlarınızı rahat rahat geniş aralıklarla kurun ki alanınızın yakınına başka bir çadır giremesin.

4. Yanınızda mutlaka bir torpil bulundurun. Akşam hayvanlar çadırlarınızın yanına doğru yaklaştığında torpil patlatmak sizin için hayat kurtarıcı olacaktır.

5. Odunlarınızı gündüzden toplayıp güzel bir şekilde geceye hazırlığınızı yapınız. Akşam ormana odun için gittiğinizde sizler için ufak da olsa bir tehlike arz edebilmektedir.

6. Gün batımı saatini çok iyi ayarladığınızda harika fotoğraflar çekilebilirsiniz. Gündüz etrafı bolca gezip, gün batımında fotoğraflar çekilebileceğiniz noktalar belirleyiniz.

7. Sabah gün doğumu da aynı şekilde harika olmaktadır. Sabah alarmı kurarak erkenden kalkıp bir şeyler atıştırdıktan sonra kendinize bir kahve yaparak gün doğumunu izlemenizi şiddet ile tavsiye ederiz. Bu hayatınızda unutamayacağınız bir anı olarak sizlere geri dönecektir.

8. Ağva kilimli koyunda telefon sorunsuz bir şekilde çekmektedir. İnternete de aynı şekilde sorunsuz girebilirsiniz. Ancak arkadaşlarınız ile birlikte kampa gidiyorsanız lütfen telefonlarınızı ceplerinizde saklı tutup sohbet etmeyi unutmayınız.

Seyahat etmeyi seven ve her bulduğu fırsatta seyahat etmeye çalışanların dışarıdan bakıldığında bir türlü anlamlandırılamayan dünyaları olduğu çok açık. Seyahat etmek isteyen ancak bir türlü hayata geçiremeyen birçok kişinin büyük bir heyecanla takip ettiği ‘sık seyahat edenler’ farklı kişilerden gelen benzer sorularla zaman zaman nefes almakta bile zorlanıyor.

Profesyonel yaşamı geride bırakıp kendisine keşfe ve yolculuğa dayalı yepyeni bir dünya kurmayı başaran binlerce insandan biri olarak başta yakın çevrem olmak üzere dört bir yanımdan gelen bitmek bilmeyen sorulara yanıt verme mücadelesinde oldukça yorgun düştüğümü söylemem gerek. Bir an önce bitmesini dilediğim o soruları sıraladım. Lütfen siz de çevrenizde sık seyahat edenlere benzer soruları sormamaya çalışın.

Sık Seyahat Edenleri Usandıran Sorular

1. Hayat sana güzel ya!?

Kendi içinde ‘Bu hayatı yaşamayı nasıl başardın?’ sorusunu barındıran bu replik, sık seyahat edenlere en çok söylenen cümlelerin başında geliyor. Yaşadığımız hayatın kendi seçimlerimizin eseri olduğunu hatırlamak lazım. Şans, doğru zamanda doğru yerde olmak, tesadüf gibi faktörlerin yanında istediğin şey için emek vermek, sıkı çalışmak ve tutku ‘Hayat sana güzel’ durumunu bizzat deneyimlemek için olmazsa olmazlardan.

2. Bu değirmenin suyu nereden geliyor?

Ülkemizde seyahat önyargısı denildiğinde ilk akla gelen kavram para. Bugüne kadar her türlü adımı para ile attığımızı düşünüp, her kapıyı da para açar düşüncesiyle hareket edince seyahatin parasız ya da az bütçeyle olabileceği konusunda kafamız net değil. Değirmene çok su taşımadan seyahat etmek mümkün. Günlük harcama kalemlerinizi çıkarıp, listeye dökünce değirmene nasıl su taşıyacağınız konusunda daha net bir fikriniz oluyor.

3. Beni de bavuluna koyar mısın?

Seyahat ile ilgili en kanıksadığımız esprilerden biri: Beni de bavuluna koyar mısın? İster yalnız, ister grupça bir yolculuk olsun kimse kimsenin bavulunda bir yere gitmesin. Herkes istediği bir rotada, kendi seçimi ile yola çıksın. Bu yüzden birinin bavuluna girip bir yerlere gitmeyi planlıyorsanız bunun yerine kendi seyahatinizi planlamak için uğraşın.

4. Aynısı şurada da var!

Seyahat sırasında yapılan paylaşımların altına en çok yapılan yorumlardan yalnızca biri: Aynısı şurada da var! Her gittiğimiz yeri bir yere benzetmeye çalışma, her seyahat edene ‘Oraya kadar gitmene gerek yok, aynısı şurada da var’ diyerek heyecan ve hevesi yok etme çabası. Bu eylemi Türkler kadar iyi başarabilen görmedim. Sahilde çektiğim bir fotoğrafın altına daha ilk dakikada, ‘Bizim sahilimiz daha güzel, aynısı bizim sahilde de var’ şeklinde yorum gelince ne yapacağımı, ne diyeceğimi şaşırıyorum.

5. Burayı paylaşmayın, sizin yüzünüzden bozuluyor

Korumacı ve bencilce bir yaklaşımın eseri olan bu cümle duymaktan bıkıp usandıklarımdan. Özellikle çok kişinin bilmediği ve yeni yeni keşfedilen yerlerle ilgili yaptığım paylaşımın altına ‘Burayı yazmayın, sizin yüzünüzden herkes buraya gelecek’ cümleleriyle tepkilerini dile getirenler, bu yerleri sonsuza kadar kendilerine ait özel bir alan olarak görmek istiyor.

6. Yediğin içtiğin senin olsun, bize gezdiğin gördüğün yerleri anlat

Özellikle yolculuktan yeni dönenlere söylenen ilk cümlelerden biridir, ‘Yediğin içtiğin senin olsun; sen bize gezdiğin, gördüğün yerleri anlat.’ Bir ülkeyi, bir şehri hatta bir mahalleyi birkaç cümlede özetlemek oldukça zor. Bu yüzden ‘gittiğin yer nasıldı’ ya da ‘nasıl buldun’ gibi sorulara tatmin edici cevap vermek zor. Ayrıca yediklerimiz, içtiklerimiz gittiğimiz yeri yansıtan birer unsur onları neden anlatmayalım ki?

7. Oraya kaç gün ayırmalıyım?

Kısa sürede daha çok yer görme telaşına sahip olan bir milletiz. Bu huyumuz yüzünden seyahat eden insanlara bonus toplayıcı gözüyle bakıyoruz. Bir haftalık yıllık izninde 3-4 ülke görüp bunu övünçle anlatanlar, yarım saatliğine uğradığı bir ülkeyi gördüğünü iddia edenler, transit geçtiği şehri gördüğü şehir listesine yazanlar derken örnekler çoğalıyor. Bir yeri görmek için ne kadar vakit ayırmalıyım sorusunun net yanıtı yok. Gideceğiniz yerde ne yapmak istediğinize göre değişir. Müze mi gezeceksiniz, sadece kahve içip dönecek misiniz, yemek mi yemek istiyorsunuz ya da birkaç sokağı görmek yeterli mi? Bu soruları kendinize sorun.

8. Ucuz bileti nerden buluyorsun, ben hiç bulamıyorum?

Ucuz uçak bileti seyahat planı yapanların en çok merak ettiği konulardan biri. Özellikle seyahat tarihi esnek olanların ucuz uçak bileti bulma şansı daha kolay. Ucuz uçak bileti bulursam bir yerlere giderim diyenlerin birçoğunun ne ucuz uçak bileti aramaya gücü ne de bir yerlere gitme isteği var. Bu tipteki insanlar ucuz bilet bulanların hikayelerini dinleyip gülümsemekle yetiniyor.

9. Yoldayken hiç korkmuyor musun, insanlara nasıl güveniyorsun?

Her fırsatta yaşadığımız ülkenin Türkiye, dünyanın da Türkiye’den daha güvenli bir yer olduğunu haykırmak istiyorum. Yol ve yolculukla ilgili gerginlik yaratan konuların başında güvenlik endişeleri geliyor. Gezmeyi hayatının önceliği haline getirenlere sıkça sorulan güvenlik sorunu ne kadar anlatılırsa anlatılsın anlaşılmayan bir mevzu. Toplum olarak güven sorunu yaşıyoruz, bu sorun insanlara yaklaşımdan seyahate bakış açımıza kadar her adımımızı olumsuz etkiliyor.

10. Gittiğin yerde Türk yemekleri bulabiliyor musun?

Türkler kadar yemek konusunda muhafazakar bir başka millet daha yok sanırım. Özellikle yurt dışı seyahatlerinde kabusa dönüşen bu durum için sıkça soru soruluyor. Bilmem ne ülkesine gidersem aç kalır mıyım, o şehirde ne yenir, Türk lokantası bulabilir miyiz, döner var mıdır gibi sorular peşi sıra geliyor. İtalya ve Yunanistan gibi ülkelerde bile otel kahvaltısında beklediğini bulamayan bir milletin evlatları olarak yemek konusunda çok seçiciyseniz yalnızca Türkiye’de seyahat edin diyorum.

Bonus: Orada iPhone ne kadar?

Yurt dışına gidenlere ya da gideceklere ‘Orada iPhone fiyatları nasıl, en fazla kaç tane getirebiliyorsun?’ formatındaki sorular gündelik konuşma rutinimizin en ortasında kendine yer bulmuş durumda. Ülkeler arası karşılaştırmalar, vergili ve vergisiz fiyatlar, cep telefonu kayıt ücreti gibi araştırmalar yapıldıktan sonra seyahatte olan kişiye para teklif edilerek telefon siparişine karar verilebilir. Bunun bir sonraki adımı ülkemizdeki döviz kuru artışından şikayetle başlayan yeni bir sohbet konusu olarak kendini gösterir.

Seyahat, bakış açımız başta olmak üzere gündelik hayatımızla ilgili tüm rutinleri değiştiren, sorgulatan ve kendimizi yenilememize yardımcı olan bir süreç. Seyahatle ilgili kafanıza takılanları ezberlenmiş klişeleri unutarak sorduğunuzda içtenlikle yanıt almanız mümkün.

Özellikle yurt dışına yapılan, uzun mesafeli ve kıtalararası yolculuklarda karşımıza çıkan bir durum jet lag. En yaygın belirtisi ise halsizlik ve uykusuzluk. Peki jet lag nedir ve üstesinden gelmek için neler yapabiliriz?

Enuygun.com Seyahat Analisti Murat Ekinay’a göre alabileceğimiz birkaç basit önlem sayesinde jet lag’den tamamen kurtulmamız veya etkilerini azaltmamız mümkün. İşte o önlemler:

SAATİNİZİ GİDECEĞİNİZ YERE GÖRE AYARLAYIN

Eğer mümkünse yola çıkmadan bir gün önce saatinizi gideceğiniz yerin zaman dilimine göre ayarlayın ve günlük faaliyetlerinizi bu saate uydurmaya çalışın. Böylece kısa süre sonra geçiş yapacağınız zaman diliminin bir provasını yapmış ve vücudunuzu bu yeni zamana daha rahat adapte etmiş olursunuz.

YOLCULUK SIRASINDA HAFİF BESLENİN

Jet lag hem fiziksel hem de psikolojik etkileri olan bir durum. Bu etkileri azaltmak içinse uçak yolculuğu sırasında hafif beslenmek iyi bir başlangıç olabilir. Özellikle okyanus ötesi uçuşlarda, uzun bir süre uçakta oturduğumuz koltuktan kalkmıyoruz. Bu durum da metabolizmamızın yavaşlamasına neden olabiliyor. Uçuş sırasında hafif beslenmek metabolizmanızı rahatlatarak bu tarz yan etkileri azaltabilir..

HAFİF EGZERSİZLER YAPIN

Uçuştan önce yapacağınız hafif egzersizler de jet lag etkisini en aza indirmeye yardımcı olacaktır. Burada dikkat etmeniz gereken egzersizi uçuşa mümkünse birkaç saat kala yapmanız. Bu sayede daha dinç bir bedenle yolculuğa başlayabilirsiniz. Üstelik uçakta uyumakta zorlanıyorsanız, egzersiz daha rahat uykuya dalmanızı sağlayabilir.

ALKOL ALMAMAYA ÇALIŞIN

Uçuştan önce veya uçuş sırasında alınan alkol de vücudun adaptasyon yeteneğini ve hızını azaltabiliyor. Bu nedenle eğer uçarken alkol almak vazgeçilmez değilse, meyve suyu veya maden suyu gibi daha sağlıklı alternatifleri değerlendirin.

KAHVEYİ PAS GEÇİN

Uçuş öncesinde ve sırasında içeceğiniz kahve de içeriğindeki kafein nedeniyle jet lag etkisini artırabilir. Bunun yerine kafeinsiz içecekleri tercih ederek çok daha rahat ve sağlıklı bir şekilde bu süreci atlatabilirsiniz.

BOL SU İÇİN

Su içmek, sağlıklı bir yaşam sürmek ve birçok rahatsızlıktan korunmanın en etkili ve kolay yollarından. Jet lag söz konusu olduğunda da durum böyle. Uçmadan önce veya uçuş sırasında su içerek jet lag etkisini biraz olsun azaltabilirsiniz.

UÇAKTA YÜRÜYÜN

Uzun bir uçuş sırasında yapılabilecek en iyi şeylerden birisi de mümkün olduğunca hareket etmek. Bunun en kolay yolu ise uçak içinde kısa yürüyüşler yapmak. İki saatlik aralarla yerinizden kalkın ve uçağın içinde bir iki tur atın. Bu küçük turlar uzun süre sabit ve hareketsiz kalan bedeninizi rahatlatarak uykuya geçişinizi hızlandıracak.

MELATONİN KULLANMAYI DÜŞÜNÜN

Normal koşullarda vücutta doğal yollarla salgılanan melatonin, uykuya dalmak için gerekli bir hormon. Farklı bir zaman dilimine geçtiğinizde hormon, dolayısıyla da uyku düzeniniz bozulabilir. Böylesi durumlarda melatonin içeren ilaçlardan yardım almayı düşünebilirsiniz.

UYARI: HERHANGİ BİR İLAÇ KULLANMADAN ÖNCE MUTLAKA DOKTORUNUZA DANIŞIN. DOKTOR TARAFINDAN SİZE TAVSİYE EDİLMEMİŞ HİÇ BİR İLACI KULLANMAYIN!

Karadeniz denilince gezilecek 3 yer say desem biri muhtemelen Uzungöl olacaktır. Hatta ne muhtemeleni kesin. Herkes böyle düşününce, hal böyle olunca Uzungöl büyük bir tesis haline geldi. Göl havuza benzer oldu, çevresindeki esnaf bile Arap olmaya başladı. vs. Kiminin hoşuna gidiyor bu durum, kiminin ise tepkisini çekiyor. Ben de tepki gösterenlerdenim. Çünkü ne kadar doğal bırakılırsa o kadar iyi buralar. Bu sebeple Uzungöl’e gelince daha yukarıya çıkıyorum. Betonu ne kadar az görürsem o kadar iyi diye düşünerek Karester Yaylasına doğru yol alıyorum.

Kimine göre Karester kimine göre Karester. Anlamını hala bilmiyorum.

Göl çevresinde gezdikten sonra aman Uzungöl bu kadar mı diye düşünerek geri dönmeyin. İkiz camii yanından Karester Yaylası tabelasını takip ederek bu güzelliği tepeden görme imkanınız var. Karester’e yaklaştıkça içim içime sığmıyor desem yeridir. Suratımda anlamsız bir gülümseme. Sanki dünyada hiçbir sorun yok. Sanki yukarı doğru tırmandıkça tüm sorunlarım aşağıda kalıyor. Her şeyi unuttum yukarıda. Karester’de bulutlu hava gidiyor, ruhunuza ışık giriyor. Ben bu durumu çok sevdim. Karester Yaylasında, geçen sene geldiğimde Mustafa ve Selim ile sohbetimizde eskiden inekler ve koyunlar kendilerini uçurumdan aşağı bırakırdı o yüzden çitledik buraları demişti. Onlar bile dayanamıyor manzaraya demek ki dedim. “Uy ağzın bal yesin” aynen öyle dedi kahkahayı patlatmıştı Mustafa abi. Çitlerin diğer tarafına geçtiğimizde ise Uzungöl’ü 2600 rakım tepeden görmenin mutluluğunu yaşıyorum. Bundan sonrasını anlatmak için uygun kelime bulamıyorum. Cennetten önceki duraklardan biri Karester.. Uzungöl’e 11 km mesafede. Yaklaşık 45 dakika kadar tırmanıyorsunuz. Bu yola normal binek aracınızla da çıkabilirsiniz, ama aracı da düşünerek 4×4 kiralamanızı öneririm.

Karester’e gelince 1 tane cafe, restoran var. Zaten yayla evlerinden farkından hemen anlarsın. Bu bina farklı kesin restoran dersin. Burayı yaşlı bi çift işletiyor. Dilerseniz muhlama, kuymak yaptırabilir, yanına bir de çay demleterek mis gibi keyif yapabilirsiniz.

Ya da yok ben doğa içinde olayım derseniz, bizim gibi bir örtü serebilir ve Karester’in huzurunu hissedebilirsiniz.

Yani demem o ki, Uzungöl’e yanından değil tepeden bakın sevgili gezginler..

Bu seyahati ben karayolu yolculuğu ile yaptım. Fakat daha önce yaptığım seyahatlerde Turna.com’dan çok fazla ucuz uçak bileti bulmuşluğum var. Karadeniz’e gelirken, İstanbul- Trabzon veya Giresun-Ordu uçuşlarınız öncesinde mutlaka buradan da bir bilet fiyatı sorgulayın derim.

Deresi, yeşili, yaylası derken büyüsüne kapılırsın Karadeniz’in. Hele ki Çamlıhemşin civarına geldiysen of dersin. Daha da etkilenir bu büyünün içinde kendini sarhoş hissedebilirsin. Ama aç da kalmamak lazım tabi diye düşünerek, Ayder de bir kaç kahvaltı mekanı önereceğim sizlere. Olur da hafta sonu için giderseniz veya yol üzerinde bir uğrayayım ( ki bunu yapmayın kalın ) diyenler için Ayder kahvaltı noktaları,

Öncelikle şunu söylemek isterim. Buralara geldikten sonra hangisi daha yöresel hangisi daha güzel diye bir ayrıma bence girmeyin. Çünkü artık büyük şehirde değilsiniz her şeyin neredeyse en organiğini tadabileceğiniz bir yerdesiniz. Aşağıda bahsedeceğim mekanlarda tercih edeceğiniz şeyin önceliği oturduğunuz manzara, kahvaltıyı nereye karşı yapacağınız olsun bence. Yoksa hepsinin ortak özelliği muhlama, kuymak ve peyniri..

Ayder Doğa Resort

Ayder’de benim de konakladığım ve mümkünse sizin de konaklamanızı tavsiye ettiğim bir mekan. Ayrıca kahvaltıları da gayet güzeldir. Gelin Tülü Şelalesine karşı harika bir terası var. Kahvaltıları gayet memnun edici seviyede. Manzarası ile büyülenirsin.

Villa de Pelit

Ayder Doğa Resort ile neredeyse yanyana olan bir hotel burası da. Sahibi Cengiz Bey herşey ile öyle güzel ilgilenmiş ki, hayretlere düşüyorsun. Kahvaltısı ve yaylaya hakim olan bi konumda kahvaltı yapmak gerçekten çok keyifli. Personel inanılmaz ilgili ayrıca.

Yılmaz Cafe

Serpme kahvaltısı ile gayet memnun edici seviyede. Özellikle Artvin’den gelen balı ve yaptıkları muhlama son derece baş döndürücü.

Puğar Restoran

Kahvaltısı gayet memnun edici, fiyatlar çok uygun. Kahvaltı bittikten sonra laz böreği ve kahve eşliğinde biraz daha kalın mekanda lütfen. O laz böreği neydi hakikaten ya ? Yazarken ağzım sulandı valla.. baya iyiydi.

Fırtına Çay Bahçesi

Fırtına Deresini dinleyebileceğiniz en güzel noktalardan birisinde kahvaltı mekanı olur kendisi. Tam sohbet etmelik keyifli oturabileceğiniz bir mekan.

Ayder Eylül Restoran

Eylül restoran hemen Ayder’in girişinde olan bir yer. Butik kahvaltı mekanlarında göre biraz daha büyük ve restoran olan Eylül diğer yerler kadar tercih edilmese de yine de aklınızda olsun. Güzel bir alternatif.

Sini Yöresel Kahvaltı

Sini Ayder’de değil, Çamlıhemşin’de fakat yine de yöresel lezzetleriyle benim listemde yer alan bir mekan. Uygun fiyat ve lezzetleriyle gayet memnun eder. Misafirlerinizi de ağırlayabilirsiniz mis gibi mekan valla

Evet bu yazıda da biraz interrail yapacak olanlara tavsiyeler vermek istiyorum. Umarım bu tavsiyeler yolculuğunuz sırasında işinize yarar…

Öncelikle interrail yapmadan önce yola Türkiye’den mi yoksa farklı bir ülkeden mi çıkacağınıza karar vermelisiniz. Türkiye’den çıkacaksanız sorun yok ama eğer farklı bir ülkeden başlamak istiyorsanız uçak biletinizi erken almaya çalışın. Son güne bırakmayın. Ayrıca başlangıç noktanıza daha ekonomik olması açısında izleyeceğiniz rotadaki ülkelerin her birinin fiyatlarına bakın çünkü biletler arasında büyük farklar olabilir. He zaten az bir şey fark veya güzergahı zorlayacak kadar bir fark yoksa değmez. Ben mesela gideceğim her yer için bilet fiyatlarına baktım ama kafamdaki rotayı bozacak kadar bir fark yoktu. 10€ gibi bir fark vardı. O yüzden bir ülkeye gidip geri dönüp sonra tekrar o ülkeden geçmek saçma.

Planlı olun. Yapacağınız tren yolculuklarından bir gün önce istasyona gidip ( sanırım tren saatlerini gösteren kitaplar da varmış ama emin değilim) tren saatinizi öğrenin. Tren istasyonuna 1-1.30 saat erken gitmekte fayda vardır..

Tren saatlerini öğrenirken mutlaka seçenekler arasında fark ödeyerek binebileceğiniz hızlı tren olup olmadığını sormayı unutmayın. Treninizi öğrendikten sonra trenler hakkında bilgi veren panolara göz atmanızda fayda var. Bazı istasyonlarda dijital olarak bulunmaktadır.

Tren yolculuğu genelde uzun süreceğinden tren istasyonundan yiyecek bir şeyler almayı unutmayın. Ucuz bir şeyler bulabilirsiniz. Tren yolculuğu genelde uzun sürdüğünden herkes bir şeyler getiriyor. Aynı kabinde sizin dışınızdakiler bir şeyler yemeye başladığında uyumak zorunda kalabilirsiniz.

Az ama öz eşya taşıyın.Yanınızda birçok çamaşır bulunsun.Yedek olarak.Giysilerinizi her gün değiştirmek zorunda değilsiniz.Şarj edilebilir şeyler taşıyın.Eğer çok fotoğraf düşkünü değilseniz şu DSLR makineleri taşımayın bazen çok rahatsız edebiliyor.Cep telefonunuzda yeterli kadar fotoğraf çekebilir.

Not defteriniz olsun.En önemli gördüğüm ihtiyaç not defteri.Unutmamak önemli.

Sabırlı olun.Özellikle beraber yolculuğa çıktığınız kişilerin davranışları değişebilir bazen.Stres,zaman zaman açlık bunlar rahatsız edebiliyor.Size de olabilir bunlar.

Bir buluşma noktası belirleyin.Bu gerçekten kalabalık şehirlerde kaybolsanız bile arkadaşlarınızla ulaşamazsanız çok işe yarıyor.Mesela Viyana’da Stephansdom. Prag’da Astronomik saat.Çok kolay sorarak bulunabilecek kesin noktalar olsun bunlar.

Tedbirli olun.Her zaman yanınızda yedek bir para olsun.Çok acil bir durumda kullanmanız için.

Uyanık olun.Avrupa genel olarak güvenli bir yer olsa da Türkiye gibi orada da zaman zaman hırsızlık yaşanabiliyor.

Kalabalık iyidir.Etrafta ne kadar çok insan varsa kendinizi o kadar güvende hissedersiniz.Tenha yerlere özellikle akşamları gitmemeye dikkat edin.

Seyahat çantaları kullanın.Normal çantalar uzun yolculuklarda belinizi ağrıtabilir.

Gizli çantanız olsun.Belinize takılan çantalar satılıyor.Dışarıdan fark edilmiyor bunlar.Önemli eşyalarınızı(Pasaport,Para,Cüzdan) buralarda taşıyın.

Yedekçi olun.Nerede musluk bulursanız ilk önce içilebilir mi ona bakın sonrada doldurun depoya.

Yanınızda havlu taşıyın.Havlu her işe yarayan bir şeydir. Üşürsün üzerini örtersin.Terlersin kurulanırsın. Uyurken başının altına koyarsın.Ayrıca Hostellerin çoğunda havlu ücretlidir.

Tuvalet yerlerini belirleyin. Örneğin: McDonald’s. Ya da alışveriş merkezleri,tren garları gibi halka açık ve temiz olan yerler belirleyin.

Gittiğiniz ülkenin dilinde bir şeyler öğrenin.Mesela Paris. Burada insanlar İngilizce biliyor olmasına rağmen konuşmazlar.Çok işe yarayabilecek cümleleri yada kelimeleri not edin.

Hostellerde yeni insanlar tanımaya çalışın.Tabi yine size kalmış ama onlarla beraber gezmekte eğlenceli olabilir.

Şehir haritası ve metro haritası taşıyın.

Öncelikle merhaba .Bu yazımda da size interail yaparken az çok yanınıza neler almanız gerektiğinden bahsedeceğim.Bildiğiniz gibi interrail dediğimizde akla belli bir tarih veya belli bir gün gelmiyor.Çünkü istenilen tarihte istenildiği kadar uzun yapılabilir.Şu bir gerçek ki genelde gençler olarak kışın okuldu,dersti falan derken pek zaman bulamıyoruz.Bu yüzden yaz mevsiminde yaptığımızı kabul ederek yazıyorum.

Öncelikle interrail dediğimiz zaman tren garlarında yatmalar,uyku tulumunda uyumalar gibi bol maceralı fikirler geldiği gibi hostelde kalma gibi düşüncelerde vardır.Hatta cepte kalan paraya göre bazen dışarda bazen hostelde yatma falan filan…Yola çıkarken yanınıza neler almalısınız?

İlk olarak çantadan bahsetmek istiyorum.Çünkü çanta interrail maceramızın en önemli unsuru.Yeri geldiğinde üstüne oturacak,yeri geldiğinde sırtımızı dayayacak bir unsur.Çanta seçimi interrailda çok önemli.Backpacker olarak da dolaşabilirsiniz veya küçük bir tekerlekli çantayla da dolaşabilirsiniz.Ama eğer sırtınızda taşımayı tercih edecekseniz 15-20 kg’lık yüklere hazır olmalısınız.Tabiki backpack bile taşısanız yanınızda küçük bir çanta da olmalı.

Bu durumda şunu düşünmenizi istiyorum.Kaldığımız hostellerde belli ücretler karşılığında çantalarımızı bırakabileceğimiz dolaplar kiralayabiliyoruz.Böyle bir durumda küçük olan(yani her zaman yanımızda olması gereken eşyaları taşıdığımız,hafif olan çantamız) hep yanımızda olacaktır.Ama şehirlerarası yolculuklarda,tren yolculuğunda yanımızda sırt çantası olması işimizi biraz zorlaştıracak.Şunu da bilmenizi isterimki uzun süreli yapacağınız yolculuklarda eşyalarınızı tekerlekli çantalara sığdırmakta zorluk çekebilirsiniz.Unutmayın ki çantanız en ağır yolculuğa başladığınız gün olacaktır.Zamanla hafifleyecektir.(Uzun backpacker’lı yolculuklardan bahsediyorum.Öyle de olmalı yoksa 20 kg’lık yükü her gün taşımaya çalışırsanız beliniz sizi yarı yolda bırakabilir.

Bütün bu sebeplerden dolayı benim tercihim kısa olan yolculuklarda tekerlekli çantamızı almak uzun yolculuklarda ise backpacker olmak…

Gelelim kıyafet mevzusuna:

Şunu bilmelisiniz ki yolculuk boyunca yanınıza aldığınız fazladan her kıyafet sırtınıza yük olarak geri dönecektir.Bu yüzden kıyafetlerinizi minimum seviyede her türlü hava koşulunu düşünerek seçmelisiniz.Deneyimlerim sonucu en uygun pantalonun trekking pantalonları olduğuna karar verdim.Islanınca hemen kuruyan,kırışmayan bir pantalon kirlense bile sabunlu suda yıkanıp saatler içinde temiz olarak tekrar giyilebilir.Öbür türlü kumaş pantalonlar yollarda kolay kirlenir.Tabi ben orada akşam gece kulüplerine gideceğim falan diyorsanız kumaş pantalon da alın yanınıza …

Üstünüze yazın t-shirt almanız neredeyse yeterlidir.Tabi dediğim gibi olası hava şartlarını göz önünde bulundurmalısınız.

Şimdilik bu kadar olsun.Günlük çantamızda olması gerekenlerden de sonra bahsederim …

Adından da anladığımız üzere interrail bizim Avrupa boyunca tren ile yaptığımız bir seyahat şeklidir.Genel olarak interrail’a başlamayı düşünen insanların akıllarında bazı sorular yer alır.İşte bu sorulardan biri de trene nasıl bineceğimiz,tren yolculuğunun nasıl bir olay olduğu,yolculuk boyunca nelerle karşılaşabileceğimizdir. Benim bu yazıyı yazmaktaki amacım aklınızdaki bu soruyu biraz da olsa yanıtlamaktır. Öncelikle biletlerimizi aldık.Yolculuğa nereden başlayacağımıza karar verdik.Bu noktada başlayacağımız yer çok önemli.Uçakla gidip yurtdışından mı başlayacağız yoksa Türkiye’den trenle mi başlayacağız?

BİLETİMİ ALDIM İNTERRAİL’A BAŞLAYACAĞIM NOKTADAYIM ŞİMDİ NE OLACAK?

Öncelikle biletinizi aldınız ve bir şekilde yolculuğunuza başlayacağınız noktaya geldiniz.Tren garlarında daima turistler için bir danışma ofisi ve bilgi ekranları olacaktır.Danışma ofislerindeki çalışanlar daima size doğru bilgiyi verecektir.Onlara interrail biletinizin olduğunu söyleyin ve gitmek istediğiniz yeri söyleyin.Size istediğiniz tarihteki tren saatlerinin yer aldığı bir çıktı vereceklerdir.Ayrıca yine hangi trenlerin ekstra ücret istediğini söylemezse sormaktan çekinmeyin(muhtemelen belirtecektir).Ekstra ücret isteyen trenler genelde gece trenleri ve hızlı trenlerdir. Bilete verdiğiniz paranın dışında hızlı tren ve gece trenlerine de ekstradan para vereceğinizi unutmayın.Fakat bazen bir ülkenin bir şehrinden başka bir şehrine gidiyorsanız hızlı trenlere ücretsiz binme şansınız olabilir.

TREN BİLGİLERİNE NEREDEN ULAŞABİLİRİM?

Tren garında danışma ofisi size tren saatlerini içeren bir belge verecektir. O belgede veya tren hareket saatlerini gösteren dijital billboard’larda tren saatini yanında trenin modeli yazacaktır.Her garda o gardan kalkan trenlerin bilgilerini(trenin maksimum hızı,maksimum yolcu sayısını,vagon sayısını) yazan dijital veya afiş tarzında listeler olacaktır.Buralardan treniniz hakkında bilgi edinmeyi unutmayın.Önemli bir diğer noktaysa şu unutmayın ki hiçbir zaman birinci sınıf yolculuk yapmayacaksınız.Yani her trenin belli vagonları birinci sınıf yolculara ayrılmıştır.O vagonlar her trende belli semboller veya renklerde belirtilir.İşte size bahsettiğim tren bilgileri arasında o trenin hangi vagonları birinci hangileri ikinci sınıf olduğu yazar.Bunu okuduktan sonra ya yanlış vagona binersem diye heyecan yapmayın.En fazla diğer duraklardan birinde sizin yerinizi almış bir yolcu sizi yerinizden kaldıracaktır.Siz de diğer vagonlardan birine geçersiniz.

BELLİ BİR KOLTUK NUMARAM OLACAK MI?

Hayır biletleriniz bineceğiniz tren sayısına göre kesilmiştir.Örneğin 10 tren gibi.O yüzden siz herhangi bir trene binerken koltuk numaranız olmayacaktır.Siz daima boş bulduğunuz koltuğa oturacaksınız.Çünkü interrail yapmayan diğer normal yolcuların hepsinin bir koltuk numarası var.Bu ne demek?Evet doğru düşündünüz bazı trenlerde ayakta kalma gibi bir durum bile söz konusu.İşte yerlerde oturma olayının sebebi budur.

TRENDE YERİME BİRİ OTURMAK İSTERSE NE OLACAK?

Trende sizin yerinize ancak o koltuğun sahibi oturmak isteyebilir.Örnek vermek gerekirse yaptığım yolculuklardan birinde bir yolcu benimde içinde bulunduğum 6 kişilik banliyönün hepsinin onun olduğunu söyledi ve biletini gösterdi.Biz de dışarı çıkıp başka bir yer aradık.Bu gayet olağan bir durum.Ama ayakta kalma durumuyla çok nadir karşılaşılır genelde.Bu konuda size bir tavsiyede bulunmak istiyorum.Tren kalkmadan önce bir veya iki durak vagon aralarında bekleyin.Çünkü trenlerin genelde en kargaşalı durakları ilk duraklardır.İnsanlar oradan oraya koca bavullarıyla hareket ederler.70 cm’lik tren koridorlarında uzun kuyruklar olur.Bekleyin ve izleyin.İki durak sonra herkes yerini alacaktır.Sizde gidin ve boş bulduğunuz yere yumulun…

YOLCULUKTA BİLET KONTROLÜ OLUYOR MU?

Evet tren yolculuklarında genelde her duraktan sonra bilet kontrolü yapılır.Bilet kontrolleri sırasında kondüktöre biletinizi göstereceksiniz.Size kesinlikle neden bu koltukta oturuyorsunuz demez.Çünkü sizin interrail biletiniz var.Ama kontrol sırasında biletinizin yolculuk bilgilerini girmiş olmalısınız. Yani bindiğiniz durağı ve ineceğiniz durağı bilete o günün satırına yazmalısınız ki kondüktör o günü kullanıldı olarak işaretlesin.

Bu yazdıklarımın aklınızdaki sorulara biraz da olsa cevap olduğunu umuyorum.Ama buraya farklı sorularınızı yorum atarsanız tabi ki onlara da cevap vermeye çalışırım.İyi yolculuklar…

"Sana, penceremin önünde duran o vişne ağacını anlatmıştım. Karanlıkta bile, ona bakmak bir mutluluktu, bolartırdı gönlümü. Sen o vişne ağacı gibisin, demek isterim sana. İlkyaz güneşinde sert, yalız, ışınımlı aklığıyla bir kışın daha ödülünü dağıtır gibi göğe karşı çiçeklenen, taç yaprakları pörsüyüp döküldüğünde ardından gelecek alın umuduyla bizi oyalayan, yemişi, koparılmazsa, uzun süre karara karara kışı bekleyen vişnenin bütün hallerini sende görüyor değilim elbet. Ama onun gibi bir yaşam umudusun benim için. Yaşanabileceğini, yaşamağa çalışmak gerekeceğini duyurup duran. Ama böyle sözler sana söylenmezmiş, söylenemezmiş gibi gelir hep. Kurağın ateşini söndüren, soluk aldıran, kapıları açan yaz yağmuru gibisin bana. Ama sıkılırsın diye söylemekten kaçınırım.”

Yanıt, elimin üzerinde gezen ağzının bir yandan da “şşş, şşş” demesini becermesiyle oluşuyor. İncirin altındayız gene. Çevrede kıpırtı yok, ya da bize öyle geliyor. Surun üzerine çıkıp uzanıyoruz.

"Böyle yatıp yıldızları görebilmek için bir yıl daha bekleyeceğiz. Yarın gece, giderayak, bu rahatlığı bulmalıyız. Ne olur, o demek istediğini söyleme de onsuz konuşalım bu gece. Böyle bakma, biliyorum, ölümü, yokluğu usundan geçirmeden edemezsin. Hele öyle anlarda. Biliyorum, düşünmeksizin var olmayı, düpedüz var olmayı çoktan unuttun. Olsun! Gül gülüm, gül! Her zaman bu kadar zorbalık etmem de, bilirsin. Hem diyeceğim var, bambaşka bir şey… İnsanlarla ilişkilerinde... Çok yadırgadığım bir şey var, onu söyleyeceğim. Farkındasın, evelemekle kalmıyorum, uzattım bile... Sana yakın görünenleri düşünüyorum yalnız şu anda. Gerisini unutalım. İmdi... Çoğuna, bakmakla yetinirsin. Tamam, senin bakman başkalarınınkinden biraz daha verimli olabilir, ama gene de bakmaktır. Bir gözden öte bir şey olmağı, neredeyse, reddetmektir. Pek azına sen yanaşırsın; yani gerçekten konuşursun, biriyle karşılıklı geçip konuşmak anlamında… Anlattıklarını dinlemekle yetinmezsin. Neme gerek, dinlediğini can kulağıyla dinlersin çoğu zaman ama ancak yanaştıklarına, nezaket kurallarının ötesine geçecek bir şeyler sorarsın… Tamam arada bir, kıtırın kokusunu da iyi alırsın ama genellikle insanların yalan söyleyebileceği, en azından, doğruyu dosdoğru söylemeyebileceği aklının köşesinden geçmezmiş gibi dinlersin anlatılanı. Sen yalan söylemezsin diye, olsa olsa, ancak kimi şeyden söz etmeği seçmişsin diye herkes de… Neyse, geçelim. Bana bile, ‘bile’ diyorum, üstüne basa basa, yerimizi bilelim artık, di mi? bana bile, ne kadar az şey sormuşsundur! Durmadan geçmişler kurarsın ama insanların geçmişini kendilerine sormazsın, anlatsınlar diye beklersin. Kendini anlatışının, sözün arasına birtakım anılarını sıkıştırıverişinin, karşındakini de konuşmağa çağırmak olduğunu kaç kişi çakmıştır bugüne dek? Ben ayasıya bir ay geçmişti aradan. Sen kimsenin yaşamına burnunu sokmak istemediğini düşüne koy, karşındakilerin çoğu ilgisizliğinden yılıyor. Birkaçını biliyorum. Sayayım mı?"

e.n. Dil bilgisi hataları ilgili dönemde hata değildir, özgün metinde değişiklik yapmak istemedik.

Bilge Karasu - Narla İncire Gazel*

Metis Yayınları, s.124-125

Bildiğim kadarıyla şimdiye dek kendi hezeyanlarını anlatan kimse yok. Bunu ben yapacağım, bilim dünyası da bana minnettar kalacak. Okur, psikolojik olgular üzerine düşüncelerden hoşlanmıyorsa, bu bölümü atlayıp dosdoğru kitabın hikâye bölümlerine geçebilir. Ama okur hiç merak etmese dahi ben, bu yirmi otuz dakika süresince zihnimde gerçekleşenlerin son derece ilgi çekici olduğu kanaatindeyim.

Öncelikle Çinli bir berbere dönüştüm, şişman ve becerikliydim; yüksek bir memuru tıraş ediyordum, o da ücreti şeker ve çimdikle ödüyordu. Çinli yüksek memurlar böyle tuhaf oluyor işte.

Hemen sonra Aziz Thomas’ın Summa Theologica’sına dönüştüm; tek cilt olarak basılmıştım, oymalı bir maroken kabım ve gümüş kilitlerim vardı ki bunu düşünmek bedenime son derece katı bir hareketsizlik veriyordu. Ellerim, kapalı olan kilidin iki tarafı olduğu için onları göğ"sümde birleştirmiştim ve bir insan (şüphesiz Virgília) ceset gibi görünmeme neden olduğu için onları çözmüştü; bu yüzden o olayı hiç unutamıyorum.

Nihayet tekrar eski insan biçimimi aldığımda bir suaygırının bana doğru yaklaştığını gördüm. Suaygırı beni alıp götürdü. Korkudan mı yoksa ona duyduğum güvenden mi bilmiyorum ama hiç sesimi çıkartmadım ve karşı koymadım; fakat çok kısa sürede öyle baş döndürücü bir hızla yol almaya başladık ki sonunda suaygırıyla konuş"maya cesaret ettim ve nazikçe, yolculuğumuzun önceden planlanmış bir istikameti olmadığı kanaatini taşı"dığımı belirttim.

Hayvan, “Yanılıyorsun,” diye karşılık verdi. “Çağların başlangıcına gidiyoruz.”

Bunun çok uzak bir nokta olacağını ima ettim; fakat suaygırı beni duymadı veya anlamadı, ya da beni duymamış veya anlamamış ayağına yatıyordu. Konuşabildiğine göre ona, Aşil’in atının mı yoksa Balaam’ın eşeğinin mi soyundan geldiğini sordum, o da iki türe özgü dört ayaklı"larda da ortak olan bir hareketle karşılık verdi: Kulaklarını oynattı. Ben gözlerimi kapattım, gevşedim ve kendimi kaderin kollarına bıraktım. Çağların nerede başladığını, bunun Nil’in kökeni kadar esrarengiz olup olmadığını ve her şeyden önce çağların sonundan daha mı fazla yoksa daha mı az önemli olduğunu öğrenmeye yönelik bir merak dürtüsü hissettim: Hasta bir zihnin düşünceleri. Gözlerimi kapattığım için yolu görmüyordum. Sadece hissettiğim üşümenin sürekli arttığını ve bir süre sonra bana, ebedî buzullar bölgesine girmişiz gibi geldiğini hatırlıyorum. Gözlerimi açtım ve suaygırımın bembeyaz karla örtülmüş bir çayırda dörtnala gittiğini gördüm; etrafta kardan dağlar, kardan bitkiler ve kardan kocaman hayvanlar vardı. Her şey kardandı; hatta kardan bir güneş bizi dondurmuştu. Konuşmaya çalıştım, fakat ancak tedirgin bir şekilde homurdanabildim, “Neredeyiz?”

“Cennet Bahçesi’ni geçtik.”

“Anladım. Haydi İbrahim’in çadırında duralım.”

“Geçmişe doğru gidiyoruz, orada nasıl duralım!” diye alaycı bir sesle karşılık verdi suaygırı.

Machado de Assis - Mezarımdan Yazıyorum

Çevirmen: Ertuğ Altınay, Jaguar Kitap, s.23-25

-ACABALAR-

Cafer Âlim'le Leopold'un Sabunu için düzenlenen lansman kokteylinde tanışmıştım. Oldukça etkileyici, esprili, sıcakkanlı bir adam. Onunla konuştukça edebi çalışmalarına (ya da şimdilik "çalışmasına" demek daha doğru olur) kaynaklık eden zekâsına daha iyi şahit oluyorsunuz. Hatırlıyorum, kokteylden dönerken kendi kendime "Vay be," demiştim, "demek klasikleri böyle insanlar yazıyor."

Beni tereddüde düşüren asıl nokta da bu. Birinde gördüğünüz zekâ parıltıları ya da dışadönük, çarpıcı bir kişilik, onun iyi bir yazar olduğunu kanıtlamak için yeterli mi?

Birçok okurun ve eleştirmenin aksine, ben Cafer Âlim'in Leopold'un Sabunu üzerindeki tartışmasız hak sahipliğine inanmıyorum. Kitabın başka bir yazar tarafından ve şok edici ithamlarla yeniden yayımlanması da, kitabın gerçek sahibi konusundaki şüphelerimi iyice pekiştirdi.

Ya kitabı gerçekten de Cafer Âlim yazmadıysa? Ya bütün kitap bir başkasının eseriyse? Ya o kadar kutsallaştırdığımız Cafer Âlim edebi bir hırsızsa?

Sonuçta Cafer Âlim’in cazibesi, kitabı onun yazdığını göstermiyor. Hele ki son iddiaları da göz önünde bulundurursak, bizim Cafer Âlim'i Leopold'un Sabunu'nun yazarı olarak tanımış olmamızın tek sebebi, onun kitabı yayımlama konusunda elini çabuk tutmuş olması.

Yakın zamanda birileri Leopold'un Sabunu'nun gerçek sahibi olduğunu iddia eden bu yeni yazarı, “Cafer Âlim olmaya çalışmakla” suçladı. Bense bu olayı biraz daha farklı görüyorum. Olaya karşı duruşumuzu az biraz değiştirirsek, karşımızda asosyal ve kendini aslında insanların zihninde hiçbir geçerliliği olmayan yasal yöntemlerle savunmaya çalışmaktansa, kararı okura bırakan cesur bir yazar görüyorum. Onun karakterleriyle örnek vermek gerekirse, Mümtaz Ayaz’ın sessiz baskınlığına karşı koyan, sözgelimi o "Bu adamın kitabını çalalım,” dediğinde ona karşı koyabilecek bir yazar görüyorum. Cafer Âlim'in tamamen zıttı bir karakter görüyorum. Cafer Âlim olmaya çalışmayıp, bir yandan da bir yerlere gelebilmek için Cafer Âlim olmak gerekmediğini her şeyden önce kendine ispatlamaya çalışan bir yazar görüyorum. Tüm o dipnotlar bana bunu söylüyor.

Leopold'un Sabunu'nun bu yeni baskısı, büyük ihtimalle telif yasaları gereği toplatılacak. Bu olmadan önce kendiniz için bir şey yapın. Kitabın bir de bu versiyonunu okuyun. Cafer Âlim’e ait bir baskıyı da yanınızda bulundurun. okurken ikisini karşılaştırın. Değişiklikleri bulun. O değişikliklerle ilgili notlara göz atın. Kitabın gerçek sahibiyle ilgili kararınızı ondan sonra verin ve bu kararı veren bizzat siz olun. Tıpkı yazarın istediği gibi.

Berkan M. Şimşek - Leopold'un Sabunu

Koç Üniversitesi Yayınları, s.311-312

İhtiyar kundura tamircisinin atölyesine gitmeyi severdim, hoşsohbet adamdı.

Müzik benim her şeyim, dedi, gerçi burada sıçanların sesini duymamak için de müzik gerek. Ben evde uyuyana kadar müzik dinlerim. Eskiden Vera'm gün boyunca şarkılara eşlik ederdi. Akşam olduğunda çoğu zaman sesi kısılır, ballı, sıcak çay içmesi gerekirdi.

Kundura tamircisinin karısı sabah güneşi alan tel örgü boyunca her yaz yıldızçiçekleri dikermiş. Vera'nın eli şifalıydı, dedi kundura tamircisi, toprağa ne soksa çiçek açardı. Gelgelelim evdeki son yazında, büyümekte olan yıldızçiçeklerinin aralarında ağlayangelinler, kirlihanımlar, hezarenler ve alevçiçeklerinin yabancı yaprakları bitmeye başladı. Çiçeklendiklerinde de öyleydi, her sapın ucunda tam bir hengame. Yıldızçiçeklerinin açmış olması bir mucizeydi, ama karmakarışıktılar. Çitin gerisinden geçenler bakakalırdı. Kızım, rüzgâr deli tohumları her yana saçmasın diye bütün yıldızçiçeklerini söktü. Vera oldu olası sessizdi, ama yıldızçiçekleri açtıktan sonra neredeyse tek söz bile söylemedi. Sağlığı yerinde, evde de kendisine artık ihtiyaç duyulmuyor diye, kızım onu her gün alışverişe gönderirdi. Vera dükkândan geldiğinde patates yerine fasulye, maden suyu yerine sirke, tuvalet kağıdı yerine kibrit getirirdi. Durum düzelmeyince kızım annesinin eline bir alışveriş pusulası tutuşturdu. Benim unutkan Vera'm, dükkânda pusulayı gösterdi, ama eve yine diş macunu yerine ayakkabı bağcığı, sigara yerine raptiyeyle geldi. Bunun üzerine kızım hemen dükkâna koştu. Tezgahtar adam ve kasiyer kız elinde pusula olan kadını hatırladılar. Hayır, dediler, o kadın ne ayakkabı bağcığı ne de raptiye aldı buradan, tam pusulada yazdığı gibi, diş macunu ve sigara aldı. Bizde ayakkabı bağcığı satılmıyor, haftalar önce sipariş vermiştik, ama henüz teslim edilmedi. Raptiye burada zaten satılmaz. Vera o olaydan sonra yalnızca sabahları bir saatliğine gezintiye gönderildi. Sık sık başka el çantalarıyla dönüyor, çantada çoğu zaman kimlik kartı da oluyordu. Kızım böylelikle, adres yardımıyla yabancı çantayı verip annesininkini geri alırdı. Vera'nın kendi el çantası bulunamayıp eve gitgide daha fazla yabancı çanta gelmeye başlayınca dışarıya yalnızca çantasız çıkmasına izin verildi. Bu defa geri geldiğinde başörtüsünün yerinde şapka oluyordu. Kışın soğuk yüzünden onu dışarıya bırakmadık. Sonraki ilkbaharda üç kez daha elbiseyle sokağa çıktı ve nefes nefese kalmış halde, ceket ve bluzla geri döndü. Ondan sonra tımarhaneye kapatılmasına razı geldim. Bu civarlarda giyim mağaza yok, dedi yaşlı kundura tamircisi, bunların hırsızlıkla hiçbir ilgisi yok, şurası kesin ki Vera asla hırsızlık yapmadı. Civardaki kimseler de Vera'nın sokakta tamamen normal göründüğünü, hemen hemen hiç dikkat çekmediğini söylediler. Ama kendisine selam verildiğinde selama karşılık vermiyormuş. Yürürken konuşuyormuş:

Acele etmeliyim, ateşte pilavım var.

Yaşlı kundura tamircisi başparmağıyla işaret parmağını ağzının kenarına yasladı: Bunlar artık önemi olmayan ufak tefek meseleler, hayattaki pek çok diğer şey gibi.

Herta Müller - Keşke Bugün Kendimle Karşılaşmasaydım

Çeviren: Mustafa Tüzel, Siren Yayınları, s.109-111

"Burada bir su birikintisi bile yok. Biraz dayanamaz mısınız?" dedi Kiçijiro. Ama cevabımı bile beklemeden yokuş aşağı koştu.

O, sarp kayalığın ardında gözden kaybolduğunda çimenlerde pır pır eden böceklerin sesi dışında etraf birden ölüm sessizliğine büründü. Bir kertenkele tedirgin tedirgin bir taşın üstüne süründü, sonra da hızla kaçtı. Onun bana bakan sinsi suratı, bana daha şimdi gözden kaybolan Kiçijiro'nunkini anımsattı. Gerçekten de benim için su aramaya mı gitmişti? Yoksa birilerine burada olduğumu söyleyerek bana ihanet mi edecekti?

Bastonuma dayanarak yola devam ederken, boğazımdaki kuruluk gitgide dayanılmaz bir hal aldı ve o anda çok net bir şekilde fark ettim ki alçak adam, kasıtlı olarak bana kurutulmuş balık yedirmişti. İncil'de geçen sözleri, İsa'nın nasıl, "Susadım!" dediğini anımsadım; askerlerden biri, sirkeye batırıp bir zufa otuna taktığı süngeri onun ağzına sürmüştü. Gözlerimi yumdum. Uzaktan gelen boğuk bir çağrı, biri beni arıyormuşçasına yankılandı. "Peder! Peder!" Kiçijiro, elinde bir su testisiyle eskisi gibi sarsak sarsak ayaklarını sürüyerek koştu. Bana acı dolu bir ifadeyle bakarak, "Kaçıyor musunuz?" diye sordu.

Bana sunduğu su testisini aldım ve dudaklarıma dayayıp utanmadan kana kana içtim. Su ellerimden kayıp dizlerimi ıslattı.

"Peder, kaçıyordunuz. Bana güvenmiyor musunuz?"

"Duygularını incitmek istemiyorum," dedim. " İkimiz de yorgunuz. Lütfen git. Beni yalnız bırak!"

"Yalnız mı? Nereye gideceksiniz ki? Bu çok tehlikeli. Hıristiyanlarin yasadıgı bir köy biliyorum. Orada bir kilise ve bir de peder var."

"Peder mi?" Farkında olmadan sesimi yükseltmiştim. Adada benden başka bir rahip daha olduğuna inanamıyordum. Kiçijiro'ya artan bir şüpheyle baktım.

"Evet, peder. Üstelik Japon da değil. Ben öyle duydum yani."

"İmkânsız!"

"Peder, bana güvenmiyorsunuz." Orada, çimenlerin üstünde durmuş gözyaşı döküyordu, zayıf bir sesle, "Kimse bana güvenmiyor," dedi burnunu çeke çeke.

"Ama başının çaresine bakmayı biliyorsun. Mokiçi ve İçizo, tıpkı taş gibi denizin dibini boyladı ve yine de...

"Mokiçi güçlüydü, tıpkı güçlü bir av gibi... Fakat benim gibi zayıf bir av, ne yaparsanız yapın güçlenmez." Onu sert bir şekilde azarladığımı hissetmiş olmalıydı, zira karbaçlanmış bir köpek gibi geriye bakıyordu. Lakin ben bunları onu azarlamak maksadıyla söylememiştim; yalnızca aklımdan geçen acı bir düşüncenin ifadesiydi bunlar. Kiçijiro, tüm insanların aziz yahut kahraman olmadığını söylemekte haklıydı. Hıristiyanlarımızın kaçı, eğer bu zulüm döneminden başka bir çağda doğmuş olsalardı döneklik ya da şehitlik gibi sorunlarla karşılaşırdı; onun yerine ölüm kapıyı çalana dek inançlarının gerektirdigi gibi bir hayat yaşarlardı.

"Gidecek hiçbir yerim yok. Yalnızca dağlarda gezinip duruyorum." diye sızlandi Kiçijiro.

Acıma hissiyle doldu içim. Ona dizlerinin üstüne çökmesini emrettim ve emrime itaat ederek tir tir titreyen dizleriyle yere çöktü. "Mokiçi ve İçizo adına günah çıkarabilecek misin?" diye sordum.

İnsanlar doğarken ikiye ayrılır; güçlüler ve zayıflar, azizler ve sıradan olanlar, kahramanlar ve onlara saygı duyanlar. Zulüm döneminde güçlüler ateşlerde yanar, denizde boğulur ama Kiçijiro gibi zayıf olanlar dağlarda berduş hayatı sürer. Sana gelince -şimdi kendi kendime konuşuyordum-, ya sen hangi kategoriye giriyorsun? Rahipliğinin ve onurunun bilincinde olmasan belki Kiçijiro gibi sen de fumieye ayak basacaktın.

"Efendimiz dikenlerle taçlandırılır. Efendimiz çarmıha gerilir." Bir kertenkele yeniden taşın beyaz yüzeyinde sürünürken, Kiçijiro annesini taklit eden bir çocuğun samimiyetiyle sözlerimi bir bir tekrarladı. Ağaçların arasından ağustos böceğinin sesi geldi, çimen kokusu rüzgârla beraber beyaz kayanın üzerinde süzülüyordu.

Tekrar yola çıkınca ayak sesleri duydum. Bizden yana bakan ve adımlarını hızlandıran adamlar, çalıların arasından geliyordu.

"Peder, affet beni!" Hâlâ dizlerinin üstünde duran Kiçijiro hıçkıra hıçkıra ağlayarak haykırıyordu: "Ben zayıfım. Mokiçi ve İçizo gibi güçlü biri değilim."

Adamlar çoktan beni yakalamış, sürüklüyorlardı. Aralarından biri, yüzünde aşağılarcasına bir ifadeyle Kiçijiro'nun suratına bir sürü ufak gümüş para fırlattı.

Tek kelime etmeden beni önlerine kattılar. Kurak yolda tökezleye tökezleye yürütüldüm. Bir defa ardıma dönüp baktım ama bana ihanet eden o adamın küçük suratı çoktan uzağımızda kalmıştı. Bir örümcek gibi korku dolu gözleri ve o suratı...

Şusaku Endo - Sessizlik

Çeviren: Rumeysa Nur Ercan, Zeplin Kitap, s.98-100

Bilge Karasu - Narla İncire Gazel*

Metis Yayınları, s.124-125

Machado de Assis - Mezarımdan Yazıyorum

Çevirmen: Ertuğ Altınay, Jaguar Kitap, s.23-25

Berkan M. Şimşek - Leopold'un Sabunu

Koç Üniversitesi Yayınları, s.311-312

Herta Müller - Keşke Bugün Kendimle Karşılaşmasaydım

Çeviren: Mustafa Tüzel, Siren Yayınları, s.109-111

Şusaku Endo - Sessizlik

Çeviren: Rumeysa Nur Ercan, Zeplin Kitap, s.98-100

ABOUT ME

POPULAR POSTS

Advertisement

Follow us on Facebook

İletişim Formu

Featured Post (Slider)

Kötüye Kullanım Bildir

Archive

Bu Blogda Ara

Blog Archive

Combine

Horizontal

Vertical1

Vertical2

Gallery

Portfolio

Footer Menu Widget

Social Plugin

Contact us

About

Channels

Categories

PGA Head Teaching Professional

Channels

Subscribe To Sarah Bennett Blog

Slider Widget

CATEGORIES

Advertisement

Trend Tags

Pages

Most Trending

Featured Posts

About Me

Popular Posts

Advertisement